Ci, którym nie przypadną do gustu rynny spustowe, mogą zdecydować się na montaż tzw. rzygaczy. Są to wylewki mocowane na zakończeniu rynien. Deszczówka wylewa się przez nie na dystans bezpieczny dla ścian. Wyglądają one bardzo ozdobnie gdyż producenci nadają im przeważnie wygląd krokodylich lub smoczych głów. Rzygacze przeznaczone są raczej do rynien tytanowo-cynkowych lub miedzianych. Zamiast nich można też zastosować plastikowe lub metalowe łańcuchy, które przytwierdza się do sztucera i opuszcza aż do ziemi, zakotwiczając tak, aby w
prace wysokościowe silnych wiatrów nie obijały się o ściany i nie brudziły ich.
Innym rodzajem stopu jest roztwór stały międzywęzłowy, gdzie jeden pierwiastek również rozpuszczony jest w drugim, lecz w nieco inny sposób. Tu atomy drugiego pierwiastka ulokowane są nie w tych miejscach, gdzie powinny znajdować się atomy pierwszego pierwiastka (czyli w węzłach sieci krystalicznej), lecz pomiędzy tymi atomami (czyli między węzłami). Wreszcie trzeci rodzaj stopu to tak zwany związek międzymetaliczny.
W ten sposób zwykli ludzie wywierają wpływ na stan środowiska naturalnego. Okazuje się, że normalnie żyjąc, robiąc zakupy, podejmując zwykłe codzienne decyzje, można kształtować świat wokół nas.
Idea wprowadzenia towarowych oznaczeń ekologicznych (tzw. ecolabelling) na produktach, które najmniej szkodzą środowisku powstała w latach 70. dwudziestego wieku i szybko zdobyła uznanie. Pierwszymi krajami, w których zastosowano ekoetykiety, były Niemcy (Niebieski Anioł, 1978), Kanada (Environmental Choice Label Scheme, 1988), kraje skupione w Radzie Nordyckiej (Biały Łabędź, 1989), Austria (Eko-znak, 1991) oraz Holandia (Eko-znak, 1992).
automatyczne pakowanie wykrawanie kartonów opakowania z hologramem tłoczenie opakowań opakowania z folią połyskową Autorka przyjemna racjonalnie konsumuje kolorowe przekonania.